घटस्फोटापूर्वी किंवा नंतर पत्नी पतीच्या मालमत्तेवर दावा करू शकते

पतीपासून घटस्फोट झाल्यास

घटस्फोटापूर्वी
हिंदू विवाह कायदा, 1955 अंतर्गत, पत्नीला हक्क आहे लग्नाच्या निर्वाहादरम्यान तिच्या पतीकडून देखभाल आणि समर्थनासाठी. यामध्ये वैवाहिक घरात राहण्याचा आणि पती-पत्नीने लग्नादरम्यान मिळून मिळविलेले असे मानले जात असल्यास पतीच्या मालमत्तेत हिस्सा मिळण्याचा हक्क समाविष्ट आहे. 
तथापि, कारण पत्नी पतीच्या संयुक्त कुटुंबात सहभाज्य नाही, तिला वडिलोपार्जित मालमत्तेवर कोणताही अधिकार किंवा शीर्षक नाही.
तथापि, जर विचाराधीन मालमत्ता ही पतीची स्व-अधिग्रहित मालमत्ता असेल तर पत्नी विवाहाचा उदरनिर्वाह चालू असताना त्यात भाग घेण्याचा हक्क असू शकत नाही. अशा प्रकरणांमध्ये, पत्नीला फक्त तिच्या पतीकडून भरणपोषण आणि समर्थन मिळू शकते.

घटस्फोटानंतर
हिंदू विवाह कायदा, 1955 अंतर्गत, पत्नी घटस्फोटानंतर तिच्या पतीकडून भरणपोषणाचा दावा करण्याचा हक्क असेल. देखभाल एकरकमी पेमेंट किंवा नियतकालिक पेमेंटच्या स्वरूपात असू शकते. जर पती भरणपोषणाची तरतूद करण्यात अयशस्वी ठरला, तर पत्नी पतीच्या मालमत्तेमध्ये हिस्सा घेण्यास हक्कदार असू शकते.
याव्यतिरिक्त, जर मालमत्ता संयुक्त कुटुंबाची मालमत्ता किंवा संपत्ती दरम्यान अधिग्रहित केलेली मालमत्ता आहे असे मानले जाते. पती-पत्नीने एकत्र केलेले लग्न, घटस्फोटानंतर पत्नीला त्यात हिस्सा मागवण्याचा अधिकार असू शकतो.

विवाहादरम्यान पतीचा मृत्यू झाल्यास

जेव्हा वडिलोपार्जित मालमत्तेची विभागणी केली जाते, तेव्हा प्रत्येक कोपर्सनरला त्याचा स्वतःचा भाग मिळतो. वडिलोपार्जित संपत्ती नंतर coparcener ची स्व-अधिग्रहित मालमत्ता बनते. जर कोपर्सनरचा मृत्यू झाला तर त्याची संपत्ती त्याच्या पत्नीला मिळते, जी इयत्ता I वारस आहे. 
स्व-अधिग्रहित मालमत्तेच्या संदर्भात, पतीच्या हयातीत पत्नीला कोणतेही अधिकार नाहीत. पत्नीला तिच्या पतीच्या मृत्यूनंतर त्याच्या स्व-अधिग्रहित मालमत्तेचा हिस्सा मिळण्याची हक्क आहे. तिच्या जोडीदाराचा मृत्यू झाल्यास, तिला इस्टेटच्या एका भागाचा (विल न बनवता) हक्क मिळेल. जर पतीने त्याच्या मृत्युपत्रात पत्नीसाठी कोणतीही मालमत्ता सोडली नाही, तर त्या महिलेला मृत पतीच्या स्व-अधिग्रहित मालमत्तेकडून काहीही मिळणार नाही.